Kącik specjalistyczny

   Integracja sensoryczna (SI) to proces celowej organizacji zmysłów. Dzięki niej możliwe jest wykonywanie czynności dnia codziennego takich jak wchodzenie po schodach, robienie zakupów, pisanie, etc.. Dzięki niej mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów, rozpoznaje, segreguje, interpretuje, integruje je ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami, tak by następnie podjąć adekwatną reakcję.

Ośrodkowy układ nerwowy jest szczególnie ważny w okresie dorastania, a w niemowlęctwie jest wyjątkowo plastyczny. Zatem im wcześniej rozpoczną się zajęcia sensoryczne, tym lepsze będą wyniki terapii. Rozwijające się dziecko zdobywa nowe doświadczenia i umiejętności przez interpretację obrazów, dźwięków, wrażeń ruchowych i dotykowych, a jeśli ta interpretacja nie jest właściwa, może oddziaływać na relacje rodzinne i społeczne małego dziecka, a nade wszystko na jego emocje. W zaburzeniach integracji sensorycznej przyczyny problemy mogą być bardzo różnorodne (od uwarunkowań genetycznych, przez nieprawidłowy przebieg ciąży, po cesarskie cięcie i niską wagę urodzeniową)

Zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci mogą dawać następujące objawy:

– Problemy z koordynacją w zakresie motoryki małej i dużej

– Za niska reaktywność na stymulację sensoryczną

– Nadwrażliwość na bodźce dotykowe, ruchowe, wzrokowe i słuchowe

– Problemy z koncentracją uwagi

– Zbyt mała lub zbyt duża aktywność fizyczna

– Impulsywność

– Opóźnienie rozwoju ruchowego i mowy, a w wieku starszym trudności w nauce

– Niskie poczucie własnej wartości

Korzyści z terapii integracji sensorycznej:

– Wyrównanie deficytów integracji sensorycznej przez zabawy ruchowe z udziałem atrakcyjnych przyrządów (platformy, huśtawki, walce, drabinki itp.) i pomocy dydaktycznych

– Wykonywanie ćwiczeń, które sprawiają dziecku radość (jeśli terapeuta spotyka się z oporem małego pacjenta, powinien odpowiednio zmotywować go do kontynuowania ćwiczeń)

– Stopniowe zwiększanie poziomu trudności wykonywanych ćwiczeń, tak aby nie były one dla dziecka w danym momencie terapii metodą integracji sensorycznej ani za łatwe, ani za trudne

– Zajęcia sensoryczne stymulują czucie powierzchniowe i głębokie, aktywizują również słuch, wzrok i węch

– Nauka poprzez zabawę, podczas której układ nerwowy i mózg uczą się prawidłowych reakcji na bodźce zewnętrzne.

– Poprawa napięcia mięśniowego, mięśni posturalnych, poprawa odbioru wrażeń sensorycznych – złagodzenie nadwrażliwości lub podwrażliwości ,lepsza sprawność fizyczna – poprawa koordynacji, równowagi, precyzji ruchów, zdolności manualnych, poprawa kontroli emocji, koncentracji uwagi , zwiększenie poczucia własnej wartości , lepsze zdolności do uczenia się: czytania, pisania, liczenia, rozumienia poleceń.

   Hipoterapia

to metoda rehabilitacji prowadzona przy udziale konia. Jest to jedna z form rehabilitacji psychoruchowej, czyli metoda która wpływa nie tylko na ciało, ale także na psychikę dziecka. Konie mają ogromny wpływ na dziecko, oczywiście w pozytywnym znaczeniu, jazda na koniu pomaga osiągnąć pełne rozluźnienie i odprężenie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Pomaga usuwać reakcje i odruchy niewłaściwe i skupia się na odruchach i reakcjach właściwych.

Dzięki hipoterapii następuje:

  • zmniejszenie zaburzeń równowagi,
  • zwiększenie możliwości samodzielnego poruszania się,
  • poprawa koordynacji wzrokowo- -ruchowej oraz orientacji przestrzennej,
  • zwiększenie możliwości koncentracji uwagi,
  • zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń,
  • rozwijanie samodzielności,
  • zwiększenie poczucia własnej wartości.

W POSZCZEGÓLNYCH SFERACH DZIEKI ZAJĘCIOM Z KONIEM DOCHODZI DO:

sferze fizycznej :

– podniesienia ogólnej sprawności,

– normalizacji napięcia mięśniowego,

– torowania prawidłowego wzorca chodu,

– poprawy koordynacyjnych zdolności motorycznych,

– poprawy orientacji w przestrzeni i schemacie własnego ciała,

– stymulacji i normalizacji czucia głębokiego oraz powierzchniowego.

sferze emocjonalno – motywacyjnej :

– wzrost motywacji i akceptacji procesu terapeutycznego,

– zwiększenie poczucia własnej wartości,

– zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych.
sferze poznawczej :

– odbioru wrażeń zmysłowych, uwagi, pamięci, myślenia, mowy, poprawa percepcji wzrokowej i słuchowej, nabywanie i rozwijanie nowych umiejętności.

sferze społecznej :

– aktywizacja psychospołeczna,

– rozwijanie pozytywnych relacji społecznych.